Jesień

Park jesienią

admin — Sat, 04 Oct 2008 18:48:55 +0000

Oto, dlaczego lubimy jesienią spacerować po parku.

Jesień dumnie krocząca przez park oczarowuje istnym szaleństwem barw. Brązy, pomarańcze, żółcie, czerwienie – można dostać oczopląsu z prawdziwego zdarzenia! Jednakże nic tak pięknie nie wygląda jak kolorowe korony dostojnych drzew i szeleszczący pod stopami barwny dywan. Spośród trawy wystają kolczaste łupiny kasztanów, a lśniące, brązowe kształty zdobią parkowe aleje. Dzieci uwielbiają je zbierać i robić z nich śmieszne ludziki oraz różnego rodzaju zwierzątka. Podobnie jak z żołędzi, których jasne czapeczki do złudzenia przypominają kapelusze bardzo młodych grzybów. Jesień rozgościła się w polskich parkach na dobre. Za tą naszą, złotą chyba wszyscy przepadamy! Przeplatana babim latem i ciepłym, październikowym słońcem nieśmiało przedzierającym się przez gałęzie drzew. Wtedy chętnie zabieramy rodziny, przyjaciół na spacery do parku. Czas płynie wolno, nikomu nigdzie się nie spieszy, można przycupnąć na ławeczce, w spokoju kontemplować piękno rodzimej, jedynej w swoim rodzaju jesieni.

Na grzyby

admin — Sat, 04 Oct 2008 18:48:35 +0000

Jesień to pora roku nieodmiennie kojarząca się z grzybami. Któż z nas nie przepada za wspaniałymi potrawami przyrządzanymi na bazie tych leśnych owoców? Nie ma nic bardziej smakowitego nad kurki duszone na masełku, obowiązkowo w śmietanie, czy aromatyczną zupę grzybową. Lubujemy się w sosach grzybowych doprawianymi czosnkiem i podsmażoną cebulką, nie pogardzimy także marynowanymi podgrzybkami czy prawdziwkami. Z przyjemnością dostaniemy również talerz wypełniony krokiecikami czy też pierogami, obowiązkowo z grzybowym nadzieniem. Są tacy, którzy wolą jednak jedynie delektować się taki specjałami, a niezbyt chętnie chodzą po lesie w poszukiwaniu grzybów. Inna zresztą sprawa, że nie wszyscy potrafią je zbierać. A i przyznać trzeba uczciwie, że to nie lada umiejętność. Warto jednak ją opanować i polubić nie tylko ze względu na wymierne korzyści w postaci udanych zbiorów, ale też z uwagi na własne samopoczucie psychiczne. Nic tak nie relaksuje jak porządny spacer po lesie – zawsze skutkuje.
Jesienne skojarzenia

Jesień to czas gorących herbatek deszczu i kataru.

admin — Sat, 04 Oct 2008 18:47:54 +0000

Z czym kojarzy mi się jesień? Nieodzownie, zawsze z parasolkami, deszczem, z katarem i całym stosem chusteczek walających się po biurku, w torebce czy po kieszeniach. Kojarzy mi się z długimi, powłóczystymi płaszczami, zawsze mokrymi od deszczowych kropel. Myśląc „jesień”, przed oczami staje mi zawsze taki oto obrazek: zatłoczony, bury przystanek w jakimś dużym mieście, wkurzeni na aurę ludzie ściśnięci pod daszkiem lub parasolami, przemoknięci i źli na spóźniający się znowu autobus. Jesień kojarzy mi się też z prawdziwym szturmem na apteki, z całą masą przeziębionego narodu aplikującego sobie kropelki do opuchniętych, zapchanych nosów. Jesień to wcześnie zapadający zmrok, to długie wieczory i czas przestawiony na tak zwany zimowy, to okres, kiedy najchętniej zapadłoby się w długi, sprawiedliwy sen i obudziło gdzieś w okolicach kwietnia. To czas, kiedy z przyjemnością opatulamy się w ciepłe koce i raczymy swoje podniebienia smaczną, owocową herbatą doprawioną cytryną i słodkim miodem.
Jesienne depresje

Jesień sprzyja apatii. Wtedy robimy się bardziej niż zwykle osowiali.

admin — Sat, 04 Oct 2008 18:47:16 +0000

Dlaczego właśnie jesienią najczęściej popadamy w depresję? Dlaczego akurat o tej, a nie innej porze roku najczęściej łapiemy tak zwane dołki, popadamy w apatię albo przygnębienie? Co decyduje o tym, ze takie rzeczy przytrafiają się nam najczęściej jesienią? Zapewne, jak sądzę, ogromny wpływ mają na to warunki atmosferyczne. Polski klimat nie jest niestety klimatem śródziemnomorskim. Od października do końca marca praktycznie jest zimno, ciemno, brakuje słońca i brakuje światła, a to poniekąd negatywnie odbija się na naszym psychicznym samopoczuciu. Ponadto dni są krótkie, wstajemy rano do pracy – ciemno, wracamy do domu – ciemno, na nic nie mamy siły, jesteśmy wiecznie zmęczeni, sfrustrowani, niewiele rzeczy sprawia nam przyjemność. Czekamy z utęsknieniem na wiosnę, która daje nam solidnego kopa i porządny zastrzyk energii. Jesienią robimy się bardziej niż zwykle melancholijni, częściej niż o innych porach roku zbiera nam się na głębokie przemyślenia dotyczące różnych życiowych spraw.

Jesienna garderoba

admin — Sat, 04 Oct 2008 18:46:31 +0000

Jesienią stroje letnie zamieniamy na cieplejsze i bardziej „puszyste”.
Jesień to taki czas, kiedy zwiewne sukienki, lekkie spódniczki i bluzeczki z krótkimi rękawami zamieniamy na bardziej skomplikowany zestaw odzieżowy. To pora przede wszystkim na ciepłe, mięciutkie swetry, apaszki w stonowanych barwach oraz przyjemne w dotyku szaliki, chusty, którymi z nieukrywaną przyjemnością okrywamy nasze szyje. Jesienią wyciągamy z szafy płaszczyki i cieplejsze kurteczki, niektórzy przyodziewają czapki, a inni wolą biegać z gołymi głowami (stąd może potem ogrom przeziębień i kolejki w praktykach lekarzy rodzinnych),w ruch idą wełniane bądź też skórzane rękawiczki. Panie chętniej ubierają się w spodnie, a jeśli już wystroją się w spódnicę, mocnym akcentem ich jesiennego stroju są wysokie kozaki na ładnym obcasie. Często jest to także dla nich znakomita okazja, aby kupić sobie dla przykładu nową torebkę. Jesienią chętniej niż zwykle zakładamy żakiety i marynarki, popularnymi materiałami są tweed, wełna, skóra (w tym zamsz), sztruks i oczywiście nieśmiertelny dżins.